‌ ‌

از پوررایتر خوشم میاید. اپ باحالی است برای آدم‌هایی مثل من که به نوشتن اعتیاد داریم. نگهداری‌اش توی گوشی نه آب میخواهد و نه نان و نه اینترنت. تنها چیزی که لازم دارد دستی است که مشتاق نوشتن باشد. البته دلم هم میخواهد مثل گذشته توی بلاگ چیزی بنویسم‌. 

شاید بیان هم دیگر باز نشود. پوررایتر جدن برای آن روزهایی است که هیچ پناهگاهی توی گوشی برای نوشتن نداری. اپ محبوب من، عمرت دراز باد.